ΑΘΗΝΩΝ ΙΝΔΑΛΜΑ – Η ΙΔΕΩΔΗΣ ΜΟΡΦΗ

Τὸ σχέδιο τῆς ἱδρυτικῆς προτάσεως για τη Νέα Ἀθήνα (1833) τῶν ἀρχιτεκτόνων Σταμάτη Κλεάνθη καὶ Eduard Schaubert σε ἰδιαίτερα μεγάλη κλίμακα (1:2.000 καὶ παραλλαγὴ τοῦ Γερμανικοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ἀθηνῶν σὲ κλίμακα 1:4.000) προσφέρει πλῆθος πληροφοριῶν ὡς πρὸς τὴ χωροθέτηση, τὴ διάρθρωση ἀλλὰ καὶ τὴ μορφὴ τῆς πόλεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίσθηκαν οἱ περιγραφὲς καὶ πολεοδομικὲς ἀναλύσεις ἑνὸς σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἐρευνητῶν. Ἡ πολὺ ἐπιμελημένη καὶ σαφὴς παράστασις τοῦ ἱστοῦ τῆς πόλεως (ὁδικὸν δίκτυον καὶ οἰκοδομικὰ τετράγωνα) ἀλλὰ καὶ ἡ σχεδίασις τῶν κατόψεων σαράντα δημοσίων κτηρίων καὶ ἀρχαίων μνημείων ὑπὸ μορφὴν ἀρχιτεκτονικῶν προσχεδίων ἐν μικρογραφίᾳ, ἀπὸ τοὺς ἀρχιτέκτονες Κλεάνθη καὶ Schaubert, διευκόλυνε τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων τρισδιάστατη ἀναπαράσταση τοῦ πολεοδομικοῦ συνόλου.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ KAI ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΒΕΝΕΤΑ

Ἀρχιτέκτων-πολεοδόμος καὶ ἱστορικὸς τῆς πολεοδομίας. Διπλωματοῦχος τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου τὸ 1956. Μετεκπαίδευση στὴν Πολεοδομία στὸ Παρίσι. Διδάκτωρ μηχανικὸς τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ Charlottenburg τοῦ Βερολίνου (1972). Καθηγητὴς τῆς Ἱστορίας τῆς Πολεοδομίας στὸ μεταπτυχιακὸ κέντρο «Raymond Lemaire» τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Louvain (1975-1985). Προσκεκλημένος καθηγητὴς τῶν Πολυτεχνείων Στουτγάρδης (1981-1982). Μονάχου (1996-1997) καὶ Χαϊδελβέργης (2003-2004). Μέλος τοῦ Συμβουλίου Ἱστορικῶν Τοπίων καὶ Πόλεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης (1974-1977). Ἐμπειρογνώμων τῆς UNESCO καὶ τοῦ Κέντρου ΗΑΒΙΤΑΤ γιὰ τὴ συντήρηση τῶν ἱστοριῶν πόλεων. Ἀντεπιστέλλον μέλος τῆς Γερμανικῆς Ἀκαδημίας Πολεοδομίας καί χωροταξίας. Ἔχει ἐκπονήσει σημαντικὲς πολεοδομικὲς χωροταξικὲς μελέτες γιὰ τὴ Χίο (1968), τὸ νησιωτικὸ σύμπλεγμα Μυκόνου, Δήλου καὶ Ρηναίες (1973-1974) καὶ τὴν παλαιὰ πόλη τῶν Χανίων (1978). Ἐξειδικευμένος ἐρευνητὴς σὲ θέματα προστασίας καὶ ἀνάπλασης τῶν ἱστορικῶν πόλεων.

Χαίρει διεθνοῦς ἀναγνωρίσεως ὡς μελετητὴς τῆς πολεοδομικῆς ἱστορίας τῶν νεοτέρων Ἀθηνῶν. Ἐπίτιμος διδάκτωρ τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (1998). Συγγραφεὺς 40 βιβλίων στὴν ἑλληνική, τὴ γαλλική, τὴν ἀγγλικὴ καὶ τὴ γερμανικὴ γλώσσα, καὶ πλέον τῶν 125 ἄρθρων μὲ ἀντικείμενο τὴν ἱστορία τῆς πολεοδομίας καὶ τὴν προστασία τοῦ ἀνθρωπογενοῦς καὶ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

Ἀργυροῦν μετάλλιον τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν

γιά τό σύνολο τοῦ ἐπιστημονικοῦ του ἔργου (2023).